Vandaag was het dan eindelijk zover. De dag van de eerste echo. We waren toch wel een beetje zenuwachtig doordat het bij meerderen al fout was gegaan. Bij het ziekenhuis aagekomen gingen we meteen door naar afdeling verloskunde om ons te melden. Al snel mochten we bij de echo kamer naar binnen. Na even praten mocht ik liggen met mijn blote buik. Heel even zoeken en daar was je dan. Papa & die mevrouw riepen al snel dat ze het hardje zagen kloppen. Maar ik zag nog niets. Dus dan maar even groot op beeld, en daar was het dan. Wat een super gevoel is het dan toch. Verder ging ook alles goed en hebben we twee echo plaatjes mee. Super!! Jada riep ook meteen toen we vroegen wat ze zag, "Mama baby in de buik" Hopelijk kan ze nog heel even haar mond houden.
Daarna moesten we weer even wachten en al snel werden we bij de verloskunde geroepen. Daardat ik met mijn vorige zwangerschap (van Jada) Pre Eclapsie had gehad. Moest ik even op gesprek bij de verloskundige van het ziekenhuis. Na even praten over mijn vorige zwangerschap moest mijn bloeddruk worden opgemeten. Zoals bij mijn verloskundige was het weer een beetje aan de hoge kant. Niet iets om me druk om te maken. Maar mijn volgende afspraak moet toch weer even in het ziekenhuis. Dan hebben ze ook de bloeduitslagen terug van het lab. Daar moest ik namelijk erna heen. Ze hebben meteen vier buisjes afgetapt alsof het niets was.
Verder heb ik natuurlijk gepraat met de verloskundige over mijn misselijkheid. Ik ben namelijk onder tussen alweer bijna 7 kilo kwijt. Ze heeft me een paar tips mee gegeven en hopelijk wereken ze.
Nu zijn we dus nog even bezig met de laatste voorbereidingen voor onze trouwdag morgen. En als dan de familie er `s ochtends is gaan we we het grote nieuws vertellen. Ben benieuwd naar de reacties. | 
